[sticky post] Վերևի գրառում

Ո՜վ այցելու,
Այցելել ես համեստ կայքս, տեսնես ի՞նչ ես որոնում,
Ի՞նչն է բերել քեզ իմ բլոգը, ո՞ր բառով ես «սերչ» անում:
Գուցե ֆրե՞նդ ես ինձ փոխադարձ, գուցե եկել ես լինքո՞վ,
Թե՞ անցորդ ես պատահական՝ մոտս մտել հրաշքով:
Կամ ռիդերում քո էռէսէս օվանիտաս ֆի՞դը կա,
Թե՞ ԷՆ բառն ես դու որոնել... դրանից էստեղ չկա՛:
Ամեն դեպքում բարով եկար, քեզ ինչպես քո տանը զգա,
Պիտակներս որ քրքրես՝ պետքական բաներ էլ կան:

մնացածըCollapse )

anas_lench-ն էս քանի վախտը Հովհաննես Թումանյանի հետ չայ էր խմել ու դրա մասին մի երկար-բարակ էսսե գրել յուր ֆեյսբուքի պատին։ Մենք մանսագիտությամբ ֆիլոլոգ չենք ու Բայրոնին էդքան էլ չենք սիրում, հետևաբար սրճարանում կամ դրա հարակից տարածքներում վաղուց մահացած գրողների չենք էլ ռաստ գալիս։ Բայց փոխարենը էրեկ իրիկուն որ զիբիլը տարա թափեմ, տեսնեմ նույն գործին է Տիգրան Բ Մեծը։ Չգիտեմ ոնց էր Մասիվում հայտնվել. գուցե Տիգրանակերտ-Մասիվ վեկտորով ժամանակ-տարածության պորտալ էր բացվել, կամ չեմմանում էլ ինչ ֆենոմեն էր, բայց դե մյուս կողմից էլ Տիգրան Բ-ն Թումանյանից կամ ես՝ Անասից ինչո՞վ եմ պակաս։

Տխուր էր արքան ու մի քիչ էլ գինովցած։ Գրաբարով ուշունց տալով (գրաբարով ուշունցները նենց սիրուն են հնչում)՝ մի տակառ զիբիլ էր դատարկում էն թափ-թազա Սանիտեք աղբամանների մեջ։

Հենց մի քիչ քաջություն հավաքեցի մոտենամ՝ ինքը շրջվեց, հին հայերենով մի «բարրիգուն» նետեց ու ուզում էր գնար կառքը նստեր, խնդրեցի արքայական ոտքը մի քիչ կախ գցի։

—Արքա,— արդի լրագրողական ոճն ընտրեցի ես,— ա՛յ դուք որպես հին աքսակալ մարդ, որպես Հայաստանը լավ իմացող արդյունավետ ղեկավար, ի՞նչ կասեք. մեր հալն ի՞նչ ա լինելու։

—Զմեզ արքա ոչ ասաներ, զհայվա՛ն,— վրա տվեց Տիգրան Տիգրանովիչը։ — Վասն զի զայնպիսի մահկանացոյս զ՚արքա անվանեալն, զզզվենք զմենք նողկանքով զամենայն։

Մնացածը...Collapse )

Սարսաղ տաղ մը

Հնամենի մի երկիր
Քսանումեկերորդ դարում՝
Իր ծովիցծով կերպարը
Մոռցած-թողած անցյալում,
Հույսը կտրած ամենքից,
Կորցրած տեսիլը լույսի՝
Ձեռքը գցած փրփուրին՝
Տեսավ շաղիկներ հույսի։

Տվեց շաղիկ մը հույսի
Երեսփոխան «Ֆիրդուսին»,
Որը ձոնեց ուռուսին
Գիրքն իր՝ օճառն անուսի։

Շաղիկ մըն ալ կարևոր
Ազգին տվավ ԴԱՀԿ-ը.
Մաքսավորներ մեղավոր
Փոխին երդման կարգը։

Եվ վերջին շաղը լույսի
Նվիրեցավ Րաֆֆին.
Գովքն արավ Սթիվ Ջոբսի։
Էրնեգ նրա գայֆին...

— Պապ, բա որ նավթը պրծնի ի՞նչ ենք անելու։
— Լինելու ենք խայտառակ
Հեր ու տղա Օբամեքի երկխոսությունից

Նավթը, գազը, ուրանը… նեպտունը, պլուտոնը, ֆլանը, ֆստանը… էս սաղ հեչ։ Կարևորը զարյադկեն ա… Ուրանն ու գազը առաջնային են, քանի զարյադկա կա։ Հենց զարյադկեն պրծավ՝ էլ ի՞նչ ուրան, էլ ի՞նչ ֆստան… անկարևոր ա դառնում ամեն ինչ։ Զարյադկեն որ պրծավ, մարդու ինքնությունն ա վարի գնում…

Առաջ զարյադկեն շուշուտ էր պրծնում։ Առավոտ զարյադկից հանում էիր ու օրը չլմնցած էդ անտերը պրծնում էր։ Բայց էն վախտ էդ լավ էր։ Եթե ձեռինդ սմարթֆոն ա, ուրեմն զարյադկեն մի օր չպիտի քաշի։ Էդ տենց ա։ Դրա համար էլ ստիպված ուսիդ սումկա էս գցում, որ մեջը շնուր-մնուր պահես ու զարյադչնիկ։ Ու քեզնից գոհ, էլեկտրիկի պես քայլում ես։ Տեսեք՝ ինչ անկախ մարդ եմ. որտեղ զարյադկես պրծավ, մի հատ շտեպսել եմ գտնում ու դայաղ լինում էդ պատին։

Խելախոսներն ու լափթոփները զարգանում ու ճագարի պես բազմանում են, բայց զարյադկեն կոնստանտ ա մնում. չուրի իրիկուն ծախսվում-գնում ա։

Հետո, ճիշտ ա, ավելի լավ սմարթֆոն ես առնում, մեջն էլ՝ մի եքքյա 3100 միլիամպերանոց ակումլյատոր։ Ու սկսում ես ներվայնանալ, թե ինչի՞ էդ անտերն արդն երկու լրիվ օր չի պահում։ Ու քանի որ արդեն ամեն իրիկուն չես միացնում զարյադկի  (որովհետև առաջին օրը դեռ մեջը լիքը զարյադկա կա), մեկ ա, երկրորդ օրվա իրիկունը սկսում ա պադվադիտ անել։ Իսկ երբ որ տղու աբրանքը պադվադիտ ա սկսում անել, որոնք են տղու գործողությունները՞։ Ճիշտ ա. խորանալը։ Խորանում ես, ախպեր։ Ավելի ճիշտ՝ խորանըմ ես։ Կարդըմ ես, բզբզըմ ես, պռաշիվկա ու կեռնել ես փոխըմ։ Ջուջուլին ես հարցեր տամ։ Ու գթնըմ ես, ախպեր։

Գթել եմ, ախպեր։

Մնացածը...Collapse )

Tempus omnia sed memorias privat*

Ամենավատ բանը հիշողությունը կորցնելն է…

Մի ֆիլմ կար, անունը «Memento» էր ու եթե հիշողությունս ինձ չի դավաճանում (չնայած էդ դավաճանելու գործում հիշողությունս լավ է), էս ֆիլմը իրական փաստերի վրա էր հիմնված, կամ, առնվազն, իրական հիվանդության պատմության։ Հերոսն ամեն առավոտ արթնանում էր հիշողությունն ամբողջովին կորցրած։ Ամեն Աստծո օր սկսում էր զրոյից  հայտնագործել իր ինքնությունն ու որպիսությունը։ Ո՞վ է, ի՞նչ է, ինչացո՞ւ է (ո՞ւրդու տղա ա), ինչու՞ է գտնվում էնտեղ, որտեղ գտնվում է, ի՞նչ նպատակ ունի (կամ ունի՞ ընդհանրապես), ո՞վ է ընկեր, ո՞վ է թշնամի… Օրվա ընթացքում հավաքած տեղեկությունները, արած բացահայտումները գիշերը «փչվում» են, զրոյանում… կամ առավելագույնը՝ զետեղվում էս մեր հերոսի մարմնի տարբեր հատվածներին՝ դաջվածքների տեսքով, որ գոնե մի նոր տեղից կառչելու տեղ ունենա, հաջորդ օրը գոնե մի քայլ առաջ անելու հնարավորություն…

Երբ հիշողությունդ կորցնում ես, կորցնում ես ինքդ քեզ…

Մեզ ու մեր հասարակությանը էդ ֆիլմի հերոսին եմ նմանեցնում։ Ամեն նոր փուլում եղած ու կուտակած ինֆորմացիան ջնջում ենք ու վրայից անցնելով մտնում նոր փուլ։ Ամեն նոր փուլ զրոյացնում է նախորդների կուտակային ինֆորմացիան։ Ո՞վ էր մեր թշնամի, ո՞վ էր բարեկամը։ Ինչի՞ն էինք ձգտում, ու՞մ դեմ էինք պայքարում, ինչու՞…

Նախկին թշնամիները բարեկամներ են, նախկին բարեկամները՝ թշնամի…

Մնացածը...Collapse )

* – Լատիներեն սխալական ասացվածք այն մասին, թե «ժամանակը խլում է ամեն ինչ, բացի հիշողությունից»։

Ճիշտ է, էստեղեի տեխնոգրառումների մի մասը վերջերս առանձնացրեցի soft.ovanitas.com ռեսուրսում, բայց դե նոր բան ներկայացնելու լավագույն տեղը բլոգն է. քննարկում է ծավալվում, դիտողություններ ու առաջարկություններ են ստացվում։ Հետևաբար ստորև ներկայացնում եմ անդրոիդի համար ստեղծված մի նոր ու գրավիչ ստեղնաշար։

Վերջերս Հայկ Զաքարյանի կողմից արված մեկնաբանությունից տեղեկացա, որ մեր հին բարեկամ Հան Հոնսոն (Han Honso) իր Multiling անդրոիդ ծրագրի նոր տարբերակ է ներկայացրել՝ «Multiling O»։ Ու ի տարբերություն հին Multiling-ի, էստեղ հայերենին չորս շարք է տրամադրված, հետևաբար մի շարք հայերեն տառեր տպելու համար կարիք չի լինի մեկ այլ տառ սեղմել ու սեղմած պահել։ Ավելին, նոր ծրագրում առկա է նաև swype ֆունկցիա՝ մատն առանց էկրանից կտրելու շարժելով արագ գրելու հնարավորություն։ Կան նաև մի շարք հավելյալ հնարավորություններ, որոնցից ամենաշատն իմ դուրն եկան ստեղնաշարի արտաքին տեսքի կարգավորման լայն հնարավորությունները։

Մնացածը...Collapse )

Ո՛չ ասենք տրանսլիտին, ընկերներ։

Նախորդ գրառմանս մեջ նշել էի, որ Macintosh համակարգին անցնելուցս հետո ամենամեծ խնդիրը հայերենի հետ էր. ոչ հայերեն գրելը, ոչ կարդալը սրտովս չէին։ Երկուսի հարցն էլ հընթացս լուծվեց։ Երկրորդի լուծման եղանակը նույն նախորդ գրառմանս մեջ կա, իսկ գրելու մասով, խոստմանս համաձայն, կիսվում եմ ստորև։

Բուն գործընթացին անցնելուց առաջ, ինչպես միշտ, մի քիչ գլուխներդ տանեմ։ Էսպես ուրեմն, համակարգչումս Mac OS X-ի Mavericks տարբերակն էր (10.9.5)։ Առաջարկեց հայերեն ստեղնաշարերի մի քանի ներկառուցված տարբերակ, որոնցից ոչ մեկն ինձ հարմար չէր. մեքենագրականին, ցավոք, սովոր չեմ, իսկ հնչյունայինը իմ օգտագործածից տարբեր էր։ Հետևաբար հնչյունային նոր ստեղնաշարի կարիք առաջացավ, որի շարվածքը նույնը պիտի լիներ Windows համակարգի համար հարմարեցվածի հետ։

Օգտվել եմ Ukelele ծրագրից։ Եվ այսպես.

Մնացածը...Collapse )

MACաբույծի հիշատակարանը

Օր N

Ծերուկ VAIO-ս սկսեց ծանր շնչել… Էդ ծանր զգացողությունը, որ ծերուկն արդեն վերջին օրերն է ապրում, կոկորդումս կծկվել ու դուրս չէր գալիս։ Հա՜յ գիդի… իր վախտով սրա գնին մի կարգին 06 կարելի էր գնել։ Ի՜նչ կինոներ ենք միասին նայել, ի՜նչ թվեր ենք գումարել-հանել, ի՜նչ ֆորմատներ ենք արել ու վինդոուզներ նստացրել… Է՜… կոմպն ի՞նչ, մե՜նք ենք ծերանում, մե՜նք…

Օր N+20

Ամեն հին բան արագ մոռացվում է։ umood-ին հարցրեք՝ կասի։ Ինքը իր ամեն ժեշտի էնքան է կպած մնում, որ մտածում ես՝ վերջ, էդ ժեշտից կյանքում չի հրաժարվի։ Բայց արի ու տես, որ նույնիսկ էդ ուժեղ կապվածությունը մինչը հաջորդ ժեշտն է։

Էն էի ասում. MacBook Pro Retina առա։

Մնացած օրերը...Collapse )

Շարունակելի…


Կարդում եմ.«Երևանի քաղաքապետ Տարոն Մարգարյանի հանձնարարությամբ Երևանի քաղաքապետարանի տրանսպորտի, առևտրի և սպասարկումների վարչությունների և Ճանապարհային ոստիկանության աշխատակիցների համատեղ ուժերով մայրաքաղաքի վարչական շրջաններում իրականացվում են ավտոմեքենաների ապօրինի վաճառքը կանխելուն կամ դադարեցնելուն ուղղված միջոցառումներ: Այս մասին հայտնում են Երևանի քաղաքապետարանի մամուլի ծառայությունից։

Օգոստոսի 20-ից սեպտեմբերի 20-ն ընկած ժամանակահատվածում մի շարք ճանապարհահատվածներում կայանած ավտոմեքենաների ապակիներից հեռացվել է վաճառքի մասին գրառումներ պարունակող 180 հայտարարություն:

Գործընթացին ներգրավված են նաև մայրաքաղաքի վարչական շրջանների առևտրի, սպասարկումների և գովազդի բաժինները: Նույն ժամանակահատվածում մայթերին կայանած մեքենաների մասով Ճանապարհային ոստիկանության կողմից կազմվել է 19 վարչական արձանագրություն:
Համատեղ շրջայցերը շարունակական բնույթ կկրեն:»
(հղումը)


big_brother_is_watching_you_by_tea_bladezՅաքու… «ավտոմեքենաների ապօրինի վաճառքի կանխում կամ դադարեցու՞մ…» Էդ ո՞րն ա… Մեքենան ծախում՝ հարկուտուրքը չենք մուծու՞մ… համարը չենք փոխու՞մ… պայմանագիր չենք կնքու՞մ… թե՞ երկրի պապեքից մեկը իր թուլեքի համար գովազդային հայտարարությունների, ընդհանրապես՝ հայտարարությունների բիզնես կուզի բացել։

Դե եկեք մեր «պադյեզդում» առուվաճառքի հայտարարություն փակցնողներին էլ տուգանեք։ Էն «ԿԳՆԵՄ ՀԻՆ ՊԱՌԱՎՈՅ ՈՒ ՄԵՏԱԼԱԼՈՄ» գրողներին, վարձով բնակարան ման եկողներին… Երեխեքին չմոռանաք, որ պատերին MESSI ու SIRUSHY BOZ A են գրում։ Դրանք մեծանան՝ հայտարարություններ էլ կգրեն։ ՄԵԿ ԱԶԳԻՆ ընդհանրապես քարկոծելով սպանել ա, ուրեմն, հասնում։

Ու ընդհանրապես, այուսհետ Հայաստանի քաղաքացին պարտավոր է որևէ առևտրային գործարքի հետ կապված ցանկացած տեղեկատվություն մեկ այլ Հայաստանի քաղաքացու փոխանցելուց սույն տեղեկատվությունը ձևակերպել ՀՀ տեղեկատվության նախարարության սև բլանկի վրա, համապատասխան վավերացում ստանալ նույն նախարարությունից և ՏԻՄ-ից, կարճ հաղորդագրությամբ «ՇԻՆԵՔ ԻՆՁ» արտահայտությունն ուղարկել 1313 կարճ համարին։ Տեղեկատվության ամեն տառի դիմաց կարճ հաղորդագրության միջոցով կգանձվի 150 դրամ պետական տուրք, ներառյալ ԱԱՀ-ը։ Տուրքից ստացված հասույթի 1 տոկոսը մնում է պետությանը և փոխանցում ՀՀ ֆինանսների նախարարության ամանօրյա խնջույքների ֆինանսավորման արտաբյուջետային ֆոնդ։

Վաճառքի մասին գրառումներ, ասում եք, հա՞…

Մնացածը...Collapse )

swype_shadow_1xՀին մարդիկ ասում էին. կնկադ սեղմած, ճնշած պահիր, հետո մի քիչ ճնշումը թուլացրու ու տես թե քեզնից ի՜նչ շնորհակալ, քեզնով ինչքա՜ն գոհ ու բավարարված կլինի, ի՜նչ ամուր ընտանիք կունենաս։

Ջոբսի խորթ մերը հայ կնիկ էր, երևի էս ճշմարտությունը սերտած։ Էդ իմաստությունը երևի խորթ տղուն էլ փոխանցել էր, խորթ տղեն էլ, իր հերթին, ջոկել էր, թե ոնց կիրառի, որ ոչ միայն ընտանիքն ամուր լինի, այլ նաև գրպանները՝ լիքքը։ Ու սեղմում էր, ճնշում էր բրենդի սիրահարներին, վերջիններիս մութ նկուղում պահում, հետո դուռը մի քիչ կիսաբաց անում, թե, հրես, արդեն կարող եք բլութութ օգտագործել, ու ուրախանում էին բրենդի նվիրյալները… ու երկրպագում դուռ բացողին։

Մեռավ Ջոբսը։ Քելեխը տվին իր հետևորդներն ու գործը շարունակողները… ու սերտեցին նրա տված դասերը։ Խորթ մոր իմաստությունը փոխանցվեց հաջորդներին ու կիրառվեց նորից ու նորից։ Հիմի էլ, էն կիսամութ «պադվալի» դուռը բացել, էնտեղ կուչ եկած ժողովրդին NFC-են գցում, ստեղնաշար փոխելու հնարավորություն, վիդջեթներ... Ուռաաա՜… ապրեն պապեքը… արյա ջոգումե՞ք, արյա… վաու… 1000 մանե՜թ… ո՞վ ավելի շատ… 1100 մանե՜թ… ես քշերվանից եմ կանգնած, հերթն ի՛մս ա, 1300 եմ տալի…

Անդրոիդն ա՞ լավ, թե՞ այֆոնը...Collapse )

Ես պահանջում եմ երկիրը դզվի,
Շահութահարկն էլ թող նվազեցնեն,,
Պետական պարտքը պիտի կրճատվի.
Թէ չէ
    հացադուլ
        կանեմ…

Սարգսյան Սերժը ուզում եմ չքվի,
Բայց մինչ էդ՝ փող տա մյուս ուսս բուժեմ,
Ինձ ձեռ առնողը թող փողից նեղվի.
Թէ չէ
    հացադուլ
        կանեմ…

Էպոս գրելը պիտի արգելվի,
Սասունցի Դավթի արձանը հանեն,
Ինչքան էպոս կա՝ կրակը գցվի.
Թէ չէ
    հացադուլ
        կանեմ…

Կանեմ, բա ոնց, կանեմ...Collapse )

Հենց սկզբից ասեմ, որ երկար եմ գրելու ու սույն գիրս, ես կասեի՝ տեխնոգիրս ուղղելու եմ էս տեխնոզրթիկից տեղյակ ու դրանով հետաքրքրված ընթերցողներին միայն։ Բոլոր երեքին։

Բայց դե մի թեթև ներածություն կտամ նաև զրթիկից անտեղյակ բայց մոտները հետաքրքրություն առաջացած, պրպտուն մտքի տեր մնացյալ ընթերցողաց համար էլ... որ էդ չորս հոգին էլ իմանան ինչի մասին է խոսքը։

OnePlus-One-Press-Image-3ՆԵՐԱԾՈՒԹՅՈՒՆ

ONEPLUS ONE խելախոսի մասին լսեցի ապրիլի կեսերին։ Մի քանի տեխնոկայքեր ներկայացնում էին էս նորահայտ խելախոսը որպես flagship killer, ասել է թե՝ մնացած բրենդների առաջադեմ մոդելների չոռն ու գրողը։ Փորոտիքն էլ՝ հրես.


  • Qualcomm 801 քառամիջուկ պրոցեսոր,

  • 3 ԳԲ օպերատիվ հիշողություն (հեչ վատ չի),

  • 1920x1080 401ppi-անոց LTPS IPS էկրան՝ gorilla glass 3-ով ու 5.5” անկյունագծով,

  • 64ԳԲ հիշողություն,

  • 3,100 mAh մարտկոց (իսկի վատ չի),

  • 13 մեգապիքսելանոց ու 6 ոսպնյականոց 4K մեծության տեսանկարահանող հետևի ֆոտոխցիկ ՍՈՆԻ-ից (720p տեսանկարահանման դեպքում մինչև 120fps)

  • 5 մեգապիքսելանոց դիմացի ֆոտոխցիկ,

  • դե, ու մնացած զրթիկները ու էս ամենը՝ խցկած 162 գրամ քաշի մեջ ու, ուշադրությո՛ւն, 350 ամերիկական դոլար գնի մեջ։

  • քիչ էր մնում մոռանայի. OS-ը՝ Cyanogenmod 11S՝ առաջին անգամ որպես խելախոսի պաշտոնական ծրագրային միջուկ։ Սա արդեն որոշիչ է։

Հրա՜շք… Առաջին հայացքից էլ երևում է, որ խաղալիք չի։ Բայց…

Շատ տառեր...Collapse )

Ադոլֆի վերադարձը…

Timur_Vermesh__On_snova_zdes

umood-ը, ինչպես միշտ, ճիշտ դուրս եկավ. anas_lench գրականագիտական ճաշակը դեռ մանկուց ճիշտ ուղով չի ձևավորվել։ Արդյունքում 4 ամերիկական փողի միավոր անիմաստ տեղը ծախսեցի ռսաց գրավաճառների վրա՝ վճարելով Թիմուր Վերմեշի «Նա նորից էստեղ է» գրքի դիմաց։ Անա՛ս, ինձ մի շիշ գարեջուր ես պարտք (որը հաճույքով դուրս եմ գրում նոր խելախոսս եվրոպաներից ինձ հասցնելու դիմաց Winking smile, բայց դա առանձին պատմություն է)։

Բայց որ խորը մտածենք, երևի էնքան էլ անիմաստ չէր։ Առնվազն հենց էն պատճառով, որ էդ կիսատ պռատ գիրքը մտածելու տեղիք, ամեն դեպքում, տվեց։ Ֆաբուլան էս է. մթոմ Հիտլերը 45 թվականին ոտքերը չէր ձգել այլ չեմմանում ինչ եղանակով ժամանակի մեջ ճամփորդելով հայտնվել էր 2011 թվի Բեռլինում։ Աշտոժ։ Սկիզբը հուսադրող էր։ Միանգամից մտածեցի, թե  ծավալվելու ինչ լայն դաշտ կունենա բիձուկը։ Մոտավորապես էդպես էլ եղավ՝ տարան հեռուստատեսություն, հաղորդում դրին տակը՝ որպես ճիշտը երեսին ասող ու Հիտլերի կերպարը ճիշտ օգտագործող դերասանի, որը պետք եղած տեղը թուրքերին ու հրեաներին հավասարապես նախշում էր. առաջիններին բնածին ծուլության ու մտավոր կարողությունների սահմանափակության, երկրորդներին՝ ճիշտ հակառակի համար։ Ու էնպես չի, թե հաջողություն չուներ։ Ճիշտ հակառակը, գերմանացու ականջը ոնց որ թե կարոտ էր Դոյչլանդի հաշվին ապրող պորտուգալացիքի, ռումինացիքի, թուրքերի ու հույների մասին դատափետումներ լսելու։ Այսինքն՝ ոնց որ թե պարարտ հողը կար հետագա քայլերն անելու համար՝ ըստ արդեն փորձված ու հաջողված սցենարի։ Դե, բոլորս գիտենք ինչի մասին է խոսքը։

Բայց հեղինակը իսկի էս ճոխ գաղափարի 10 տոկոսն էլ չիրականացրեց, այլ ուղղակի մի թեթև կայֆավատ եղավ՝ մի քանի գերմանացի քաղաքական գործիչների վրա ցեխաջուր շպրտելով։ Ժուրնալյուգա։

Հմի նստել, միտք եմ անում. էդ ինչի՞ նեմեց բիձեն կարող ա աշխարհն իրար խառնելուց ու Գերմանիան մի կարճ ժամանակով ահագին «պերյոդ» տալուց հետո գալ մեր ժամանակներն ու յութուբի լայքեր հավաքել, իսկ, օրինակ, Տիգրան Մեծը չի կարող։ Ինչո՞վ ենք պակաս։ Բայց մեկ էլ մտածում եմ՝ չէէէ, բեր էդ խեղճ թագավորի ոսկորները հանգիստ թողնենք, մեղք ա։ Աչքերը բացի, Հայաստանի քարտեզին մի հատ աչքի տակով էլ նայի՝ հերիք ա, որ ինսուլտով պառկի ասենք Հանրապետականում, որտեղ իր թագի հալեցրած ոսկին էլ կարող ա հերիք չանի բուժքույրերի մուննաթի տակից դուրս գալու համար։

Կամ ասենք...Collapse )

AZERTY

Հայերեն ստեղնաշարի հնչյունայի՞ն, թե՞ գրամեքենայական շարվածք. էս երկընտրանքի մասին շատ է խոսվել, իմ մոտ էլ ահագին քննարկումներ ու մեկնաբանությւոններ են եղել, հաճախ՝ քննադատական, թե՝ հնչյունային շարվածքը տարածելն ու առաջխաղացնելը մեծ սխալ է. պետք է բուն հայկական գրամեքենայական շարվածն էդպես տարածել, որպես իսկական հայկական ստեղնաշար։ Դիրքորոշումս շատ հստակ է էս հարցում. ինքս էլ համոզված լինելով, որ գրամեքենայական շարվածքն է ճիշտը, երկարաժամկետ հեռանկարում այլընտրանք չունի, միաժամանակ, հաշվի առնելով այօսրվա հրամայականներն ու իրավիճակը, կարծում եմ, որ նույնպիսի արդյունավետությամբ չի կարող այլընտրանք համարվել տրանսլիտին, ինչպիսին իրատեսականորեն կարելի է համարել հնչյունային ստեղնաշարը։ Պատճառը պարզ է. հնչյունային ստեղնաշարին անցումը շատ հեշտ է ցանկացած համակարգչի վրա, այնինչ գրամեքենայականը հատուկ հմտություններ է պահանջում՝ հիշելու բոլոր տառերի տեղը, հատկապես, երբ խոսքը գնում է տարբեր համակարգիչների վրա աշխատող անձանց մասին։ Եթե անձնական համակարգիչների վրա կարելի է հայերեն տառերը ամրացնելով էս հարցը համեմատաբար հեշտ լուծել, ապա սա միշտ չէ, որ հնարավոր է աշխատանքային, հասարակական օգտագործման համակարգիչների դեպքում։

Մնացածը...Collapse )

Էնպես չի, թե Հայաստանի Հանրապետության կառավարությունը իր կյանքում ոչ մի պիտու բան չի արել։ Մի նորմալ բան արել է։ 2010 թվականի սեպտեմբերի 24-ի մի գեղեցիկ աշնանային ուրբաթ օր (wtf?, կառավարության նիստերը հինգշաբթի օրերին չե՞ն) ընդունել է 1259-Ն որոշումն առ այն, որ ՀՀ պետական պաշտոնական շրջանառությունում պարտադիր պիտի կիրառվեն միայն յունիքոդ տառատեսակներ, և մասնավորեցրել է դրանց անվանումները։ Սույնով էս ոլորտում ՏՏ ոլորտը առաջնային համարող մեր կառավարությունը դուրս է եկել յուրայի դարաշրջանից ու թռիչք արել դեպի քեմբրիյան դարաշրջան։ Նույն հանրապետության պետական համալսարաններից մեկը՝ Երևանինը, ճիշտ է, իր ներքին փաստաթղթաշրջանառությունն ու ակադեմիական թղթակցությունը կարող է պետական պաշտոնական փաստաթղթաշրջանառության մաս չհամարել, ու դրանով իսկ պաշտոնական պարտականություն չունենալ էդ նշածս որոշմամբ սահմանված յունիքոդի կիրառման առումով, բայց բարոյական պատասխանատվություն՝ որպես գիտության կաճառ, գիտելիքի շտեմարան, առաջադեմ մտածողության օրրան (էս բառերով ու սովետի մայիսմեկյան շքերթի հաղորդավարուհու պաթոսով լի ձայնով են չէ՞ հարիր առիթներով փառաբանում էս ու մնացած նման ինստիտուներին), պիտի որ ունենա։ Իմ համեստ կարծիքով։

Բայց չունի։

Մնացածը...Collapse )


«Բոլոր նրանք, ովքեր ունեն անշարժ կամ շարժական գույք եւ համապատասխան հարկային պարտավորություններ, այսուհետ ոչ միայն կարող են ծանոթանալ գույքի եւ հողի մասով իրենց հարկային պարտավորություններին, այլեւ վճարումներ կատարել առցանց վճարման համակարգի միջոցով, այդ թվում նաեւ եթե նույն հարկատուն ունի պարտավորություններ մի քանի վարչական շրջաններում միաժամանակ»,— նշել է «Երեւան քաղաքի կառավարման տեխնոլոգիաների կենտրոն» ՓԲԸ-ի տնօրեն Արա Յաղջյանը:

19.10.2011, News.am

«Մեկնարկել է ավտոմեքենաների տեխզննման նոր գործընթացը Հուլիսի 1-ից մեկնարկել է նաեւ տեխզննման նոր գործընթացը: Վարորդներն այլեւս տեխզննման կտրոն ձեռք բերելու համար տեխնիկական կայան չեն գնա, վճարումներ կկատարեն բանկերում, այդտեղ իսկ ձեռք կբերեն տեխզննման կտրոնները, որից հետո՝ դարձյալ բանկից վերցված մյուս կտրոնով՝ տարվա ընթացքում իրենց հարմար ժամանակ կդիմեն իրենց նախընտրած տեխզննման կայան: Կառավարության նպատակն այս փոփոխությամբ այն է, որ վարորդները տեխզննման կայաններին տարբեր չափերի ավելորդ գումարներ չվճարեն, իսկ տեխզննման կայանները՝ մրցակցության ուժով անցնեն որակյալ սպասարկման»:

22.07.2011, «Առավոտ» օրաթերթ



Երևանյան ցուրտ առավոտ, N թաղապետարան, N սենյակ։

Ես (խանդավառ). «Բարև ձեզ, ինձ կտա՞ք իմ մեքենայի գույքահարկի առցանց վճարման կոդը։ Առանց էդ կոդի e-payments համակարգով վճար չի ընդունվում»։

Նա (չարախինդ). «Տալը կտամ (կոդը), բայց մեկ ա, էլի պիտի գաք»։

Ես (զարմացած). «թաղապետարա՞ն… ինչի՞ համար»

Նա (ռոբոտային). «Առանց զրոյականի (գույքահարկի մասով պարտք ու պահանջի բացակայության մասին տեղեկանքի) ձեզ տեխասմոտրի կտրոն չեն տա»։

Ներքին ձայնս (հուզված). «что за х&#*я (էս վերջերս նման դեպքերում, երևի հաշվի առնելով երկրի նոր աշխարհաքաղաքական դիրքորոշումը, էս տեսակ հարցերում ներքին ձայնս միշտ ռուսերենի ա անցնում)»:

Ես (արտաքուստ հանգիստ). «Բա էլ առցանց վճարման համակարգի իմաստը ո՞րն ա, որ էդ թղթի հետևից պիտի գամ հասնեմ էստեղ…»։

Ներքին ձայնս (անզուսպ). «Կարմիր լենտեր կտրելուց հետո ազգիս մեծամեծները որ ինտերվյուներ են բաշխում լրատվականներին, ոնց որ չեն հիշատակում, չէ՞, թե՝ ճիշտ ա, հինգ հարյուր տրիլիոն դոլարով մի նենց սուպեր-պուեր համակարգ ենք դրել, որ չորս տարեկան երեխան, գարշոկին նստած, իր էն չինական խաղալիքի ձեներ հանող կամպյուտերով էլ կարող ա բոլոր հարկերն ու տուրքերը վճարի, բայց մեկ ա՝ մի քանի թուղթ պետք ա բերեք տեղում պեչատել տաք, որ էդ ամեն ինչը աշխատի…

Կամ ինչի՞ պիտի...Collapse )

…նախապես ներողամտություն հայցելով, որ էնպիսի դարակազմիկ իրադարձությունների լույսի ներքո, ինչպիսիք են Հայաստանի ընդդիմության տիտանի վերադարձը հայրենիք, աշարհի բոլոր հաքերների, Մի 6-ի, Ցախալի ու ՑէԷռՈւի միացյալ ստոր դավադրությունը ընդդիմության մյուս տիտանի ֆեյսբուքյան էջը խափանելու դիտավորությամբ, կառավարության հին ու նոր գործիչների փոխադարձ ուշունցները և այլն, ես ներս եմ բրդվում էս իմ կենցաղային ճղճիմ թեմայով, այն է՝ Playstation 3-ով կինո-մինո նայելը ու սույնով աշխարհի դարդուցավից մի երկու ժամ կտրվելը։  Մեդիապարունակության կառավարման եղանակների վերաբերյալ մի գրառում էի գրել,  որտեղ նշել էի, որ PS3-ը հրաշալի մեդիակենտրոն է, բայց որոշակի թերություններով, մասնավորապես mkv ֆորմատի ֆայլեր չկարդալու ու միայն FAT32 ֆորմատավորված USB drive ճանաչելու պատճառով (վերջինիս արդյունթում 4ԳԲ ծավալից մեծ ֆայլերը հնարավոր չի դիտել USB կրիչի վրայից կամ ներբեռնել PS3-ի փորոտիք։

Բայց դե HD որակի ֆիլմեր նայելը իմ նման կինոմանի համար օդի պս անհրաժեշտ բան է։ Որ նեղն ես ընկնում, մի լուծում, ինչպես միշտ, գտնում ես, չէ՞։ Հետո՝  գիտությունների թեկնածու քաղաքապետի կողմից ղեկավարվող քաղաքի բնակչին չի սազում ստից որակով ֆիլմեր դիտելը։ Սիրուն չի։

Եվ այսպես...Collapse )

Տերն ու ծառան

Լինում է, չի լինում մի աղքատ մարդ է լինում։ Մտածում է ինչ անի, ոնց անի, որ իր տունը պահի։ Վճռում է՝ գնա մի ունևորի ծաոա մտնի, ռոճիկ ստանա։

Էսպես էլ վեր է կենում գնում մի հարուստի մոտ ծառա մտնում։

Ժամանակ նշանակում են մինչև մին էլ կկվի ձեն ածելը։ Մի բարաթ են ստորագրում, թե էսպես ու էսպես, մինչև 2043 թիվը կկվի ձեն ածելը հաշիվ չի, դրանից հետո էլ կերևա։ Էս հարուստը մի չլսված պայման էլ է դնում ծառային։ Ասում է՝ «մինչև էն ժամանակը թե դու բարկանաս, դու հարյուր միլիոն մանեթի տուգանք տաս ինձ, թե ես բարկանամ՝ էլի դու, բայց արդեն հինգ հարյուր մանեթի տուգանք տաս»։

— Ես որ սկի միլիոն մանեթ չունեմ ո՞րտեղից տամ,— ասում է ծառան։

— Բան չկա, փոխարենը ինձ մի հիսուն տարի էլ ձրի կծառայես։

Տղեն մին վախենում է էս տարօրինակ պայմանից, մին էլ մտածում է, թե ինչ պետք է պատահի (ախր Տերը եղբայրական տեր է լինում՝ սապոգնօրհնած)։ Ինչ ուզում է անի, ես եմ ու չեմ բարկանալ, իրեն էլ չեմ բարկացնի… պրծանք գնաց։ Ասում է լավ. համաձայնում է։ Տերն էլ գալիս է աղքատի տանը նստում հաց է ուտում, միասին տանում են բարաթն աղքատի բարեկամ խուճուճ նոտարի մոտ հաստատում են, բայց տերը գիշերը ղոնախ չի մնում, վեր է կենում գնում իր ապարանքը։

Էդ օրվանից աղքատը ծառայում է։ Շատ լավ է ծառայում։ Ոչ ինքն է բարկանում, ոչ հարուստ տիրոջը բարկացնում։ Նույնիսկ երբ հարուստ տերը ամեն անգամ ղոնախ գալիս մի հարյուր միլիոն մանեթ փող է ուզում, էս աղքատն էլի իսկի չի բարկանում, տան եղած չեղածը ծախում է, տանում տալիս տիրոջը։ Հո հա՞րիֆ չի, որ բարկանա ու պայմանը խախտի։

Էդպես էլ ապրում են՝ եղբայրական տերն ու ծառան։

Երկնքից երեք խնձոր ընկավ՝ երեքն էլ տիրոջը, քանի որ ա) տերը տիեզերական տեր է, արբանյակներ ունի ու երկինքը վերահսկում է, բ) խնձորն ուրիշ տեղ ընկներ, տերն իր «իսկանդերով» օդում էդ խնձորը կոչնչացներ ու գ) չուտողի մալը ուտողին հալալ է։

Նախորդ գրառումիցս հետո լավ կամրադ Նաիրի Պետրոսյանը էդ թեմայով մի հետաքրքիր հոդվածի հղում տվեց՝ խոսուն վերնագրով. «Ինչպես է համացանցը սպանում աշխարհի լեզուները»։ Ըստ հոդվածի հեղինակ լեզվաբան Անդրաշ Քորնայիի (András Kornai) կանխատեսումների, աշխարհում առկա 7,776 լեզուների միայն 5 տոկոսը համացանցում կգոյատևի, սույնով հանգեցնելով մնացած 95 տոկոսի մոռացմանը։ Առանց հետազոտության մեթոդոլոգիայի մեջ խորանալու էլ կարելի է հստակ ընկալել էս սահմռկեցուցիչ կանխատեսման իմաստը. լեզուն կա, քանի դրանով խոսող-գրող կա։ Աշխարհի բոլոր լեզուներով խոսող-գրողների գնալով ահագնացող քանակը դադարում է գրել ավանդական թղթին՝ ավանդական գրիչով ու նախընտրում է ստեղնաշարը։ Սա անժշտելի փաստ է։ Ես, օրինակ, ստեղնաշարով մի քանի անգամ արդյունավետ եմ տեքստ հավաքում, քան դա կանեմ գրիչով։

Եթե գրիչով կարող ես գրել ինչպես ուզես և ինչ լեզվով ուզես, ապա ստեղնաշարի դեպքում կախվածություն կա որոշակի տեխնիկական հնարավորություններից։ Մասնավորապես՝ հայերեն գրելու համար առնվազն պետք է ունենաս հայերեն տառատեսակ, հայկական ստեղնաշար և հայերեն գրելու ցանկություն։

Եթե համակարգիչներում հայկական տառատեսակի խնդիր, կարելի է ասել, չկա, ապա կապի ու հաղորդակցության շարժական սարքերում (հեռախոսներ, խելախոսներ, պլանշետներ) այս խնդիրն էական նշանակություն ունի։

Մնացածը...Collapse )

ԹԱՐՄԱՑՈՒՄ։ բոլոր ստեղնաշարերն ու համապատասխան ուղեցույցները առանձնացրել եմ այստեղ՝ soft.ovanitas.com

Ատելությունս առ տրանսլիտ գնալով աճում է՝ ուղիղ համեմատական արդեն շենքերի պատերի վրա, գրիչով գրառումներում լատինատառ հայերենի հայտնվելու գնալով ահագնացող դեպքերին։ Այսինքն էս երևույթը դադարել է տեխնիկական սահմանափակումներից բխող և հետևաբար այընտրանք չունեցող լուծում լինել. այն սկսել է մշակույթի մաս դառնալ։ Ըստ իս սա շատ վատ երևույթ է, ավելի վատ, քան գազի գնի թանկացումը, Մաքսային միության անդամակցությունը և Գալուստ Սահակյանի բոլոր հարցազրույցները միասին վերցրած։ Այսինքն՝ տիեզերքի չափ վատ։ Գոնե՝ տեսանելի տիեզերքի։ Ու էս ամենը՝ հայրենի կառավարության՝ Հայաստանը տեղեկատվական տեխնոլոգիաների կենտրոն դարձնելու համատեքստում։ Էդ՝ ոնց որ կոշկակարը բոբիկ ման գա, որևէ հարկայինի պետ ազնվությունից խոսի, կամ մշակույթի նախարարը՝ մշակույթից։ Աբսուրդ։

Ցայսօր չունենք համակարգիչների ֆիզիկական ստեղնաշարերի վրա հայերեն տառերի նշման՝ պետության կողմից ներկայացվող պահանջ։ Հարգելի օլիգարխ-մոնոպոլիստներ, Ձեզ եմ դիմում։ Կառավարությունը սա էդպես էլ չի անելու, գոնե դուք արեք (ջհաննամը թե գերշահույթ չեք ստանա)։ Ուշադրություն. դնում եք ստեղնաշարի արտադրության ցեխ ու արտադրում հայերեն տառերով ստեղնաշարեր։ Բայց էնպես, որ մայքրոսոֆթի, օրինակ՝ գրամեքենայական ստեղնաշարի հետ բռնի։ Հետո քացով բացում եք համապատասխան չինովնիկի (անկախ ռանգից) աշխատասենյակի դուռը (չեք արե՞լ էտենց բան. տո սուտը...) ու պարտադրում, որ մի կարգ հորինեն, ըստ որի հայերեն տառեր չունեցող ստեղնաշար ծախելը դրամարկղային չեկ չտպելու պես մի բան է. մենակ մի քանի մոսկվիչկայատիպ խանութ կարող են անել, բայց դա հեչ։ Կարևորը, որ մնացածները կսկսեն վաճառել հայատառ ստեղնաշարերով համակարգիչներ։

Սա «հարդի» մասով։ Հիմի անցնենք «սոֆթին»։

Մնացածը...Collapse )

վերջին ամիսը

December 2014
S M T W T F S
 123456
78910111213
14151617181920
21222324252627
28293031   

պիտակներ

ռըսըսը

RSS Atom

հղումներ

Powered by LiveJournal.com