[sticky post] Վերևի գրառում

Ո՜վ այցելու,
Այցելել ես համեստ կայքս, տեսնես ի՞նչ ես որոնում,
Ի՞նչն է բերել քեզ իմ բլոգը, ո՞ր բառով ես «սերչ» անում:
Գուցե ֆրե՞նդ ես ինձ փոխադարձ, գուցե եկել ես լինքո՞վ,
Թե՞ անցորդ ես պատահական՝ մոտս մտել հրաշքով:
Կամ ռիդերում քո էռէսէս օվանիտաս ֆի՞դը կա,
Թե՞ ԷՆ բառն ես դու որոնել... դրանից էստեղ չկա՛:
Ամեն դեպքում բարով եկար, քեզ ինչպես քո տանը զգա,
Պիտակներս որ քրքրես՝ պետքական բաներ էլ կան:

մնացածըCollapse )

Հենց սկզբից ասեմ, որ երկար եմ գրելու ու սույն գիրս, ես կասեի՝ տեխնոգիրս ուղղելու եմ էս տեխնոզրթիկից տեղյակ ու դրանով հետաքրքրված ընթերցողներին միայն։ Բոլոր երեքին։

Բայց դե մի թեթև ներածություն կտամ նաև զրթիկից անտեղյակ բայց պրպտուն մտքի տեր մնացյալ ընթերցողաց համար էլ... որ էդ չորս հոգին էլ իմանան ինչի մասին է խոսքը։

OnePlus-One-Press-Image-3ՆԵՐԱԾՈՒԹՅՈՒՆ

ONEPLUS ONE խելախոսի մասին լսեցի ապրիլի կեսերին։ Մի քանի տեխնոկայքեր ներկայացնում էին էս նորահայտ խելախոսը որպես flagship killer, ասել է թե՝ մնացած բրենդների առաջադեմ մոդելների չոռն ու գրողը։ Փորոտիքն էլ՝ հրես.


  • Qualcomm 801 քառամիջուկ պրոցեսոր,

  • 3 ԳԲ օպերատիվ հիշողություն (հեչ վատ չի),

  • 1920x1080 401ppi-անոց LTPS IPS էկրան՝ gorilla glass 3-ով ու 5.5” անկյունագծով,

  • 64ԳԲ հիշողություն,

  • 3,100 mAh մարտկոց (իսկի վատ չի),

  • 13 մեգապիքսելանոց ու 6 ոսպնյականոց 4K մեծության տեսանկարահանող հետևի ֆոտոխցիկ ՍՈՆԻ-ից (720p տեսանկարահանման դեպքում մինչև 120fps)

  • 5 մեգապիքսելանոց դիմացի ֆոտոխցիկ,

  • դե, ու մնացած զրթիկները ու էս ամենը՝ խցկած 162 գրամ քաշի մեջ ու, ուշադրությո՛ւն, 350 ամերիկական դոլար գնի մեջ։

  • քիչ էր մնում մոռանայի. OS-ը՝ Cyanogenmod 11S՝ առաջին անգամ որպես խելախոսի պաշտոնական ծրագրային միջուկ։ Սա արդեն որոշիչ է։

Հրա՜շք… Առաջին հայացքից էլ երևում է, որ խաղալիք չի։ Բայց…

Շատ տառեր...Collapse )

Ադոլֆի վերադարձը…

Timur_Vermesh__On_snova_zdes

umood-ը, ինչպես միշտ, ճիշտ դուրս եկավ. anas_lench գրականագիտական ճաշակը դեռ մանկուց ճիշտ ուղով չի ձևավորվել։ Արդյունքում 4 ամերիկական փողի միավոր անիմաստ տեղը ծախսեցի ռսաց գրավաճառների վրա՝ վճարելով Թիմուր Վերմեշի «Նա նորից էստեղ է» գրքի դիմաց։ Անա՛ս, ինձ մի շիշ գարեջուր ես պարտք (որը հաճույքով դուրս եմ գրում նոր խելախոսս եվրոպաներից ինձ հասցնելու դիմաց Winking smile, բայց դա առանձին պատմություն է)։

Բայց որ խորը մտածենք, երևի էնքան էլ անիմաստ չէր։ Առնվազն հենց էն պատճառով, որ էդ կիսատ պռատ գիրքը մտածելու տեղիք, ամեն դեպքում, տվեց։ Ֆաբուլան էս է. մթոմ Հիտլերը 45 թվականին ոտքերը չէր ձգել այլ չեմմանում ինչ եղանակով ժամանակի մեջ ճամփորդելով հայտնվել էր 2011 թվի Բեռլինում։ Աշտոժ։ Սկիզբը հուսադրող էր։ Միանգամից մտածեցի, թե  ծավալվելու ինչ լայն դաշտ կունենա բիձուկը։ Մոտավորապես էդպես էլ եղավ՝ տարան հեռուստատեսություն, հաղորդում դրին տակը՝ որպես ճիշտը երեսին ասող ու Հիտլերի կերպարը ճիշտ օգտագործող դերասանի, որը պետք եղած տեղը թուրքերին ու հրեաներին հավասարապես նախշում էր. առաջիններին բնածին ծուլության ու մտավոր կարողությունների սահմանափակության, երկրորդներին՝ ճիշտ հակառակի համար։ Ու էնպես չի, թե հաջողություն չուներ։ Ճիշտ հակառակը, գերմանացու ականջը ոնց որ թե կարոտ էր Դոյչլանդի հաշվին ապրող պորտուգալացիքի, ռումինացիքի, թուրքերի ու հույների մասին դատափետումներ լսելու։ Այսինքն՝ ոնց որ թե պարարտ հողը կար հետագա քայլերն անելու համար՝ ըստ արդեն փորձված ու հաջողված սցենարի։ Դե, բոլորս գիտենք ինչի մասին է խոսքը։

Բայց հեղինակը իսկի էս ճոխ գաղափարի 10 տոկոսն էլ չիրականացրեց, այլ ուղղակի մի թեթև կայֆավատ եղավ՝ մի քանի գերմանացի քաղաքական գործիչների վրա ցեխաջուր շպրտելով։ Ժուրնալյուգա։

Հմի նստել, միտք եմ անում. էդ ինչի՞ նեմեց բիձեն կարող ա աշխարհն իրար խառնելուց ու Գերմանիան մի կարճ ժամանակով ահագին «պերյոդ» տալուց հետո գալ մեր ժամանակներն ու յութուբի լայքեր հավաքել, իսկ, օրինակ, Տիգրան Մեծը չի կարող։ Ինչո՞վ ենք պակաս։ Բայց մեկ էլ մտածում եմ՝ չէէէ, բեր էդ խեղճ թագավորի ոսկորները հանգիստ թողնենք, մեղք ա։ Աչքերը բացի, Հայաստանի քարտեզին մի հատ աչքի տակով էլ նայի՝ հերիք ա, որ ինսուլտով պառկի ասենք Հանրապետականում, որտեղ իր թագի հալեցրած ոսկին էլ կարող ա հերիք չանի բուժքույրերի մուննաթի տակից դուրս գալու համար։

Կամ ասենք...Collapse )

AZERTY

Հայերեն ստեղնաշարի հնչյունայի՞ն, թե՞ գրամեքենայական շարվածք. էս երկընտրանքի մասին շատ է խոսվել, իմ մոտ էլ ահագին քննարկումներ ու մեկնաբանությւոններ են եղել, հաճախ՝ քննադատական, թե՝ հնչյունային շարվածքը տարածելն ու առաջխաղացնելը մեծ սխալ է. պետք է բուն հայկական գրամեքենայական շարվածն էդպես տարածել, որպես իսկական հայկական ստեղնաշար։ Դիրքորոշումս շատ հստակ է էս հարցում. ինքս էլ համոզված լինելով, որ գրամեքենայական շարվածքն է ճիշտը, երկարաժամկետ հեռանկարում այլընտրանք չունի, միաժամանակ, հաշվի առնելով այօսրվա հրամայականներն ու իրավիճակը, կարծում եմ, որ նույնպիսի արդյունավետությամբ չի կարող այլընտրանք համարվել տրանսլիտին, ինչպիսին իրատեսականորեն կարելի է համարել հնչյունային ստեղնաշարը։ Պատճառը պարզ է. հնչյունային ստեղնաշարին անցումը շատ հեշտ է ցանկացած համակարգչի վրա, այնինչ գրամեքենայականը հատուկ հմտություններ է պահանջում՝ հիշելու բոլոր տառերի տեղը, հատկապես, երբ խոսքը գնում է տարբեր համակարգիչների վրա աշխատող անձանց մասին։ Եթե անձնական համակարգիչների վրա կարելի է հայերեն տառերը ամրացնելով էս հարցը համեմատաբար հեշտ լուծել, ապա սա միշտ չէ, որ հնարավոր է աշխատանքային, հասարակական օգտագործման համակարգիչների դեպքում։

Մնացածը...Collapse )

Էնպես չի, թե Հայաստանի Հանրապետության կառավարությունը իր կյանքում ոչ մի պիտու բան չի արել։ Մի նորմալ բան արել է։ 2010 թվականի սեպտեմբերի 24-ի մի գեղեցիկ աշնանային ուրբաթ օր (wtf?, կառավարության նիստերը հինգշաբթի օրերին չե՞ն) ընդունել է 1259-Ն որոշումն առ այն, որ ՀՀ պետական պաշտոնական շրջանառությունում պարտադիր պիտի կիրառվեն միայն յունիքոդ տառատեսակներ, և մասնավորեցրել է դրանց անվանումները։ Սույնով էս ոլորտում ՏՏ ոլորտը առաջնային համարող մեր կառավարությունը դուրս է եկել յուրայի դարաշրջանից ու թռիչք արել դեպի քեմբրիյան դարաշրջան։ Նույն հանրապետության պետական համալսարաններից մեկը՝ Երևանինը, ճիշտ է, իր ներքին փաստաթղթաշրջանառությունն ու ակադեմիական թղթակցությունը կարող է պետական պաշտոնական փաստաթղթաշրջանառության մաս չհամարել, ու դրանով իսկ պաշտոնական պարտականություն չունենալ էդ նշածս որոշմամբ սահմանված յունիքոդի կիրառման առումով, բայց բարոյական պատասխանատվություն՝ որպես գիտության կաճառ, գիտելիքի շտեմարան, առաջադեմ մտածողության օրրան (էս բառերով ու սովետի մայիսմեկյան շքերթի հաղորդավարուհու պաթոսով լի ձայնով են չէ՞ հարիր առիթներով փառաբանում էս ու մնացած նման ինստիտուներին), պիտի որ ունենա։ Իմ համեստ կարծիքով։

Բայց չունի։

Մնացածը...Collapse )

«Բոլոր նրանք, ովքեր ունեն անշարժ կամ շարժական գույք եւ համապատասխան հարկային պարտավորություններ, այսուհետ ոչ միայն կարող են ծանոթանալ գույքի եւ հողի մասով իրենց հարկային պարտավորություններին, այլեւ վճարումներ կատարել առցանց վճարման համակարգի միջոցով, այդ թվում նաեւ եթե նույն հարկատուն ունի պարտավորություններ մի քանի վարչական շրջաններում միաժամանակ»,— նշել է «Երեւան քաղաքի կառավարման տեխնոլոգիաների կենտրոն» ՓԲԸ-ի տնօրեն Արա Յաղջյանը:

19.10.2011, News.am

«Մեկնարկել է ավտոմեքենաների տեխզննման նոր գործընթացը Հուլիսի 1-ից մեկնարկել է նաեւ տեխզննման նոր գործընթացը: Վարորդներն այլեւս տեխզննման կտրոն ձեռք բերելու համար տեխնիկական կայան չեն գնա, վճարումներ կկատարեն բանկերում, այդտեղ իսկ ձեռք կբերեն տեխզննման կտրոնները, որից հետո՝ դարձյալ բանկից վերցված մյուս կտրոնով՝ տարվա ընթացքում իրենց հարմար ժամանակ կդիմեն իրենց նախընտրած տեխզննման կայան: Կառավարության նպատակն այս փոփոխությամբ այն է, որ վարորդները տեխզննման կայաններին տարբեր չափերի ավելորդ գումարներ չվճարեն, իսկ տեխզննման կայանները՝ մրցակցության ուժով անցնեն որակյալ սպասարկման»:

22.07.2011, «Առավոտ» օրաթերթ


Երևանյան ցուրտ առավոտ, N թաղապետարան, N սենյակ։

Ես (խանդավառ). «Բարև ձեզ, ինձ կտա՞ք իմ մեքենայի գույքահարկի առցանց վճարման կոդը։ Առանց էդ կոդի e-payments համակարգով վճար չի ընդունվում»։

Նա (չարախինդ). «Տալը կտամ (կոդը), բայց մեկ ա, էլի պիտի գաք»։

Ես (զարմացած). «թաղապետարա՞ն… ինչի՞ համար»

Նա (ռոբոտային). «Առանց զրոյականի (գույքահարկի մասով պարտք ու պահանջի բացակայության մասին տեղեկանքի) ձեզ տեխասմոտրի կտրոն չեն տա»։

Ներքին ձայնս (հուզված). «что за х&#*я (էս վերջերս նման դեպքերում, երևի հաշվի առնելով երկրի նոր աշխարհաքաղաքական դիրքորոշումը, էս տեսակ հարցերում ներքին ձայնս միշտ ռուսերենի ա անցնում)»:

Ես (արտաքուստ հանգիստ). «Բա էլ առցանց վճարման համակարգի իմաստը ո՞րն ա, որ էդ թղթի հետևից պիտի գամ հասնեմ էստեղ…»։

Ներքին ձայնս (անզուսպ). «Կարմիր լենտեր կտրելուց հետո ազգիս մեծամեծները որ ինտերվյուներ են բաշխում լրատվականներին, ոնց որ չեն հիշատակում, չէ՞, թե՝ ճիշտ ա, հինգ հարյուր տրիլիոն դոլարով մի նենց սուպեր-պուեր համակարգ ենք դրել, որ չորս տարեկան երեխան, գարշոկին նստած, իր էն չինական խաղալիքի ձեներ հանող կամպյուտերով էլ կարող ա բոլոր հարկերն ու տուրքերը վճարի, բայց մեկ ա՝ մի քանի թուղթ պետք ա բերեք տեղում պեչատել տաք, որ էդ ամեն ինչը աշխատի…

Կամ ինչի՞ պիտի...Collapse )

…նախապես ներողամտություն հայցելով, որ էնպիսի դարակազմիկ իրադարձությունների լույսի ներքո, ինչպիսիք են Հայաստանի ընդդիմության տիտանի վերադարձը հայրենիք, աշարհի բոլոր հաքերների, Մի 6-ի, Ցախալի ու ՑէԷռՈւի միացյալ ստոր դավադրությունը ընդդիմության մյուս տիտանի ֆեյսբուքյան էջը խափանելու դիտավորությամբ, կառավարության հին ու նոր գործիչների փոխադարձ ուշունցները և այլն, ես ներս եմ բրդվում էս իմ կենցաղային ճղճիմ թեմայով, այն է՝ Playstation 3-ով կինո-մինո նայելը ու սույնով աշխարհի դարդուցավից մի երկու ժամ կտրվելը։  Մեդիապարունակության կառավարման եղանակների վերաբերյալ մի գրառում էի գրել,  որտեղ նշել էի, որ PS3-ը հրաշալի մեդիակենտրոն է, բայց որոշակի թերություններով, մասնավորապես mkv ֆորմատի ֆայլեր չկարդալու ու միայն FAT32 ֆորմատավորված USB drive ճանաչելու պատճառով (վերջինիս արդյունթում 4ԳԲ ծավալից մեծ ֆայլերը հնարավոր չի դիտել USB կրիչի վրայից կամ ներբեռնել PS3-ի փորոտիք։

Բայց դե HD որակի ֆիլմեր նայելը իմ նման կինոմանի համար օդի պս անհրաժեշտ բան է։ Որ նեղն ես ընկնում, մի լուծում, ինչպես միշտ, գտնում ես, չէ՞։ Հետո՝  գիտությունների թեկնածու քաղաքապետի կողմից ղեկավարվող քաղաքի բնակչին չի սազում ստից որակով ֆիլմեր դիտելը։ Սիրուն չի։

Եվ այսպես...Collapse )

Տերն ու ծառան

Լինում է, չի լինում մի աղքատ մարդ է լինում։ Մտածում է ինչ անի, ոնց անի, որ իր տունը պահի։ Վճռում է՝ գնա մի ունևորի ծաոա մտնի, ռոճիկ ստանա։

Էսպես էլ վեր է կենում գնում մի հարուստի մոտ ծառա մտնում։

Ժամանակ նշանակում են մինչև մին էլ կկվի ձեն ածելը։ Մի բարաթ են ստորագրում, թե էսպես ու էսպես, մինչև 2043 թիվը կկվի ձեն ածելը հաշիվ չի, դրանից հետո էլ կերևա։ Էս հարուստը մի չլսված պայման էլ է դնում ծառային։ Ասում է՝ «մինչև էն ժամանակը թե դու բարկանաս, դու հարյուր միլիոն մանեթի տուգանք տաս ինձ, թե ես բարկանամ՝ էլի դու, բայց արդեն հինգ հարյուր մանեթի տուգանք տաս»։

— Ես որ սկի միլիոն մանեթ չունեմ ո՞րտեղից տամ,— ասում է ծառան։

— Բան չկա, փոխարենը ինձ մի հիսուն տարի էլ ձրի կծառայես։

Տղեն մին վախենում է էս տարօրինակ պայմանից, մին էլ մտածում է, թե ինչ պետք է պատահի (ախր Տերը եղբայրական տեր է լինում՝ սապոգնօրհնած)։ Ինչ ուզում է անի, ես եմ ու չեմ բարկանալ, իրեն էլ չեմ բարկացնի… պրծանք գնաց։ Ասում է լավ. համաձայնում է։ Տերն էլ գալիս է աղքատի տանը նստում հաց է ուտում, միասին տանում են բարաթն աղքատի բարեկամ խուճուճ նոտարի մոտ հաստատում են, բայց տերը գիշերը ղոնախ չի մնում, վեր է կենում գնում իր ապարանքը։

Էդ օրվանից աղքատը ծառայում է։ Շատ լավ է ծառայում։ Ոչ ինքն է բարկանում, ոչ հարուստ տիրոջը բարկացնում։ Նույնիսկ երբ հարուստ տերը ամեն անգամ ղոնախ գալիս մի հարյուր միլիոն մանեթ փող է ուզում, էս աղքատն էլի իսկի չի բարկանում, տան եղած չեղածը ծախում է, տանում տալիս տիրոջը։ Հո հա՞րիֆ չի, որ բարկանա ու պայմանը խախտի։

Էդպես էլ ապրում են՝ եղբայրական տերն ու ծառան։

Երկնքից երեք խնձոր ընկավ՝ երեքն էլ տիրոջը, քանի որ ա) տերը տիեզերական տեր է, արբանյակներ ունի ու երկինքը վերահսկում է, բ) խնձորն ուրիշ տեղ ընկներ, տերն իր «իսկանդերով» օդում էդ խնձորը կոչնչացներ ու գ) չուտողի մալը ուտողին հալալ է։

Նախորդ գրառումիցս հետո լավ կամրադ Նաիրի Պետրոսյանը էդ թեմայով մի հետաքրքիր հոդվածի հղում տվեց՝ խոսուն վերնագրով. «Ինչպես է համացանցը սպանում աշխարհի լեզուները»։ Ըստ հոդվածի հեղինակ լեզվաբան Անդրաշ Քորնայիի (András Kornai) կանխատեսումների, աշխարհում առկա 7,776 լեզուների 5 տոկոսը միայն համացանցում կգոյատևի, սույնով հանգեցնելով մնացած 95 տոկոսի մոռացմանը։ Առանց հետազոտության մեթոդոլոգիայի մեջ խորանալու էլ կարելի է հստակ ընկալել էս սահմռկեցուցիչ կանխատեսման իմաստը. լեզուն կա, քանի դրանով խոսող-գրող կա։ Աշխարհի բոլոր լեզուներով խոսող-գրողների գնալով ահագնացող քանակը դադարում է գրել ավանդական թղթին՝ ավանդական գրիչով ու նախընտրում է ստեղնաշարը։ Սա անժշտելի փաստ է։ Ես, օրինակ, ստեղնաշարով մի քանի անգամ արդյունավետ եմ տեքստ հավաքում, քան դա կանեմ գրիչով։

Եթե գրիչով կարող ես գրել ինչպես ուզես և ինչ լեզվով ուզես, ապա ստեղնաշարի դեպքում կախվածություն կա որոշակի տեխնիկական հնարավորություններից։ Մասնավորապես՝ հայերեն գրելու համար առնվազն պետք է ունենաս հայերեն տառատեսակ, հայկական ստեղնաշար և հայերեն գրելու ցանկություն։

Եթե համակարգիչներում հայկական տառատեսակի խնդիր, կարելի է ասել, չկա, ապա կապի ու հաղորդակցության շարժական սարքերում (հեռախոսներ, խելախոսներ, պլանշետներ) այս խնդիրն էական նշանակություն ունի։

Մնացածը...Collapse )

Ատելությունս առ տրանսլիտ գնալով աճում է՝ ուղիղ համեմատական արդեն շենքերի պատերի վրա, գրիչով գրառումներում լատինատառ հայերենի հայտնվելու գնալով ահագնացող դեպքերին։ Այսինքն էս երևույթը դադարել է տեխնիկական սահմանափակումներից բխող և հետևաբար այընտրանք չունեցող լուծում լինել. այն սկսել է մշակույթի մաս դառնալ։ Ըստ իս սա շատ վատ երևույթ է, ավելի վատ, քան գազի գնի թանկացումը, Մաքսային միության անդամակցությունը և Գալուստ Սահակյանի բոլոր հարցազրույցները միասին վերցրած։ Այսինքն՝ տիեզերքի չափ վատ։ Գոնե՝ տեսանելի տիեզերքի։ Ու էս ամենը՝ հայրենի կառավարության՝ Հայաստանը տեղեկատվական տեխնոլոգիաների կենտրոն դարձնելու համատեքստում։ Էդ՝ ոնց որ կոշկակարը բոբիկ ման գա, որևէ հարկայինի պետ ազնվությունից խոսի, կամ մշակույթի նախարարը՝ մշակույթից։ Աբսուրդ։

Ցայսօր չունենք համակարգիչների ֆիզիկական ստեղնաշարերի վրա հայերեն տառերի նշման՝ պետության կողմից ներկայացվող պահանջ։ Հարգելի օլիգարխ-մոնոպոլիստներ, Ձեզ եմ դիմում։ Կառավարությունը սա էդպես էլ չի անելու, գոնե դուք արեք (ջհաննամը թե գերշահույթ չեք ստանա)։ Ուշադրություն. դնում եք ստեղնաշարի արտադրության ցեխ ու արտադրում հայերեն տառերով ստեղնաշարեր։ Բայց էնպես, որ մայքրոսոֆթի, օրինակ՝ գրամեքենայական ստեղնաշարի հետ բռնի։ Հետո քացով բացում եք համապատասխան չինովնիկի (անկախ ռանգից) աշխատասենյակի դուռը (չեք արե՞լ էտենց բան. տո սուտը...) ու պարտադրում, որ մի կարգ հորինեն, ըստ որի հայերեն տառեր չունեցող ստեղնաշար ծախելը դրամարկղային չեկ չտպելու պես մի բան է. մենակ մի քանի մոսկվիչկայատիպ խանութ կարող են անել, բայց դա հեչ։ Կարևորը, որ մնացածները կսկսեն վաճառել հայատառ ստեղնաշարերով համակարգիչներ։

Սա «հարդի» մասով։ Հիմի անցնենք «սոֆթին»։

Մնացածը...Collapse )

Բորբ արևը օրն է օծում
Արևելքից՝ որպես կերոն.
Ննջարանում աչքն են բացում
Երեք միլիոն Նապոլեոն։

Ոտքին հագնում հողաթափը,
Քամակի աջ թուշն են քորում,
Դատարկում են միզապարկը
Երեք միլիոն Նապոլեոն։

Շվացնում են տաք դուշի տակ,
Ներբող երգում՝ ինչպես Ներոն,
Շորեր հագնում, իջնում են բակ
Երեք միլիոն Նապոլեոն։

Քննարկում են երկրի հալը.
Մեկը չկա՝ ականջ դնի,
Գրի առնի «կապիտալը»
Երեք միլիոն Նապոլեոնի։

Ամեն մեկս՝ մի նախարար,
Մի փորձագետ քրեականի,
Խոր մասնագետ ու շինարար,
Երեսփոխան, ավագանի։

Ամեն մեկս ծնված օրից՝
Քաղաքագետ, իրավաբան,
Ամեն մեկս յուր մոր փորից՝
Լավ մոտորիստ ու երգահան։

Ստից գործով մենք չենք զբաղվում.
Ազգս դրա զահլան չունի։
Զուր չեն, ախր, մեզ անվանում
«Ազգ՝ բյուր միլիոն Նապոլեոնի»։


Մադրիցը

1384846466- Նեո։ Ա՛յ Նեո։ Նե՜ո՜… ռավոդ վեր կյենաս, կքինաս դուզ սիպտակ կռոլիկին կուշտը։
- Ա ռադ ելի է, թող քնյեմ, է։
- Ա խոխա, սաձս ուշադիր լսի՝ կռոլիկին կուշտը…

- Նեո, խի ես ուշանըմ կյորձից։
- Շեֆ, նենց մունդառ իրազ իմ տեսել, սաղ քշեր քնել չեմ։ Մին հեյվան սաղ քշեր նստել էր անգաջիս, թե քինա լապստրակի կուշտը։ Երազիս միջին վեր ելամ, հետը քինացիմ։ Մին սև մաշին պիրին, նստիմ մեջը, տարան ջհանդամին տագը։ Քինյամ տենամ ի՛նչ...
- Ի՞նչ...
- Մին սև ագնոցներով տռճե բուռը պացել, դայաղ ա արել, միջումը մին կարմիր տաբլետկա, մին կաբուդ։ Ասըմ ա՝ կաբուդը հուպ տաս, կյանքումդ ստատուս քվոն կպահպանվի, կարմիրը հուպ տաս՝ մին կեխտոտ քաղաք կեթաս, գեննի տագին, համա ճիշտը կիմանաս։ Համ էլ կարաս գդալ մդալ ծռես՝ վրեն եշելով, կարատե-մարատե սվորես...
- Բա հինչ ա՞րիր, ա՛յ օղուլ։
- Հինչ պդի՞ անեմ. ասիմ՝ ճիշտը սենց էլ եմ գյուդում, ա՛յ ղամմազ, դու պդի՞ ճիշտն ինձ սվորցնես։ Մին թարս որ տվիմ է՝ ունքամիջին. հուշը քնաց, վեր ընգավ կեննին։ Գրանտակեր օռռաշին տենըմ ե՞ս. սաղ քուչին ես եմ ճիշտը սվորցնըմ, սա էգել ա ինձ իրա կարմիր տաբլետկի ճիշտն ա դայաղ անըմ։ Շախտյոր ե՜մ, ի՜նչ եմ, քինամ կեննի տագին աբրեմ։ Համ էլ տելեվիզրով մինն ասեց, որ ստատուս քվոն լյավ ա։

Հրապարակից Նալբանդյանով բարձրանում էի։ Սախարովի հրապարակ չհասած մեքենայի անիվների ճռռոց լսեցի։ Շրջվեմ, տեսնեմ մի սպիտակ զրովեց վերջին պահին որոշեց կարմիրի տակ կանգնի։ Հենց դիմացով տարեց զույգ էր անցնում, որը ահագին վախեցավ։ Զրովեցի ետևից կպած գալիս էր պետավտոտեսչության մեքենան։ Մտածեցի կլսեմ ծանոթ «սբիդագ զրովեց, անցի աջ քաշի, կանգնի, արա»։ Չլսեցի։ Էդ պահին զույգն արդեն զրովեցի դիմացն ազատել էր, բայց մեքենաների համար դեռ կարմիր էր։ Զրովեցը տեղից ճռռացնելով, կարմիր լույսն արհամարելով պոկվեց ու Նալբանդյանով քշեց֊սլացավ վերև։

Էս պահը շրդադարձային ա պատմությանս մեջ։ Ֆիքսեք սա, խնդրում եմ։

Ոստիկանության մեքենան պոկվեց զրովեցի հետևից։ Զրովեցը չէր ենթարկվում կանգնելու ազդանշաններին։ Խիզախ ոստիկաններից մեկը ղեկն էր բռնել, մյուսը պատուհանից դուրս թռավ ու աջ ձեռքով կախվեց զրովեցի հետևի շիթից։ Ծնկներն արյունլվա էին։ Զրովեցից կրակում էին ոստիկանների ու խաղաղ անցորդների վրա, ոստիկանը անձնազոհաբար կրծքով փակելով զրովեցում տեղադրված դզոտը, ձեռքի նռնակը հասցրեց ներս գցել զրովեցի դզոտի դիտանցքից։ Մարդկային մսի կտորտանքները թռնում էին Սախարովի կիսանդրու վրա ու մրգերի ֆրեշ պատրաստող միքսերի մեջ՝ նարնջի ֆրեշին արնահամ հաղորդելով… Մյուս ոստիկանը թողնելով մեքենան, թռավ ու փաթաթվեց զրովեցի դիմացի ակին։ Մեքենան կանգնեց։ Վառված ռեզինի հոտն ու մսի ճենճահոտը խառնվել էին իրար։ Խախտում կատարողները, սակայն, վնասազերված էին։ Բոսոր արևը մայր էր մտնում՝ Սախարովի կիսանդրու ստվերը երկարելով մինչև վնասազերծված օրինախախտների դիերը…

Վերջաբանը...Collapse )
Հայաստանի Հանրապետության ՏՏ ոլորտին ինքան ուշունց եմ տվել՝ հետ եմ վերցնում։ Սա պաշտոնական հայտարարություն է։ Հետ եմ վերցնում, քանի որ իմ աչքերով եմ տեսել, թե ՀՀ մայրաքաղաքի Նոր Նորքի թաղապետարանը որչափ լուրջ ներդրում է ունեցել այդ նուն ՏՏ զարգացմանը՝ զարկ տալով տեղեկատվական տեխնոլոգիաների տարածմանը, այդ տեխնոլոգիաները ժողովրդին հասանելի դարձնելով, ես կասեի՝ ժողովրդի միջումը մխրճելով։

Օգտվելով Սթիվ Ջոբսի մահվանից հետո Էփփլ ընկերությունում տիրող որոշակի ճգնաժամային վիճակից, մայքրոսոֆթաց ուինդոուզ 8.1-ի ձախողման մասին շրջանառվող լուրերից, առաջնորդվելով ՏՏ-ն գերակա ոլորտ դարձնելու մասին ՀՀ կառավարության հայտարարություններով՝ ՀՀ մայրաքաղաքի Նոր Նորքի թաղապետարանը ձեռնամուխ եղավ ագրեսիվ քայլերի, որոնց արդյունքում ՀՀ Երևան քաղաքի Նոր Նորքի որոշ փողոցների ցուցանակներ փոխարինվեցին «պուճուր կարմիր լամփուշկեքային ցուցանակներով» (ՊԿԼՑ)։ ՊԿԼՑ-ներն ունեն մի շարք ակնառու առավելություններ սովորական ստատիկ ցուցանակների նկատմամբ։ Մասնավորապես՝ ՊԿԼՑ-ները գիշերը պսպսղում են կարմիր լույսի երանգներով, մառախլապատ եղանակներին ՊԿԼՑ-ները քաղաքին հաղորդում են խորհրդավոր տեսք՝ ստեղծելով տոնական տրամադրություն, ՊԿԼՑ-ների վրա փողոցների հասցեները գրվում են եռալեզու՝ հայերեն, անգլերեն, ու էն կարևոր լեզվով, և, որ ամենակարևորն է, հասցեները գրվում են վազող տողով։

Մնացածը...Collapse )

umood-ն ասում է՝ Աստված մարդուն ստեղծել է, որպես դիտորդ: Ումուդը որ ասում է, ուրեմն մի բան գիտի։ Էդ փիլիսոփայությունը սրտովս է. մեկը պետք է չէ՞, որ կոչված լինի գնահատելու բնության, տիեզերքի կատարելությունը (իսկ որ կատարյալ է, կասկած կա՞): Տեսած-գնահատածը չմարսած՝ նոր երևույթներ շղարշազերծի ու էլի գնահատի/զմայլվի. եշշատգիտեմ ինչ բոզոններ ու գլյուոններ, գենետիկա, թույլ միջուկային փոխազդեցություններ, չեմմանումինչ նորահայտ տեսություններ... Հրեն, Շրեդինգերի կատուն էլ ոչ սաղ ոչ մեռած սպասում է մի դիտորդի, որ կարողանա իր կարգավիճակը որոշակիցնել: Առանց դիտորրդ անհնար է, համենայն դեպս մեր էս տիեզերքում: Որ շատ գյամերս բաց թողնեմ, կարող է պնդեմ, թե տիեզերքը իր ողջ քվանտային ողնուծուծով աբստրակցիա է՝ անհամար հավանականությունների «ամպ», քանի հայացքդ չես սևեռել վրան։ Միկոլայ Կոպերնիկոսից (Mikołaj Kopernik) առաջ երևի տիեզերք չկար էլ. աշխարհը կրիայի շալակին էր, կրիան՝ երեք փղերի, փղերը՝…

Բայց շատ ախմախ դիտորդներ դուրս էկանք, տո: Շա՜տ: Մեզնից մի դիտել/զմայլվել էր պահանջվում, «պռավալ» տվեցինք սույն առաքելությունը։ Պատկերացրեք՝ մեզ մի լաբորատորիա էր վստահվել, թե՝ սթրվեք էդ լաբորատորիայում, դրա ներսից ուշադիր զննեք երևույթները, տեսեք ինչպես է ամեն ինչը մտածված, ներդշաշնակ, փոխլրացնող։ Ստեղված է, որ գնահատեք, որ դիտարկեք, որ փորձեք խորանալ ու ավելի խորքից հասկանալ էդ՝ ձեր համար մշտապես անհասկանալի ու, թերևս, մինչև վերջ բացահայտման ոչ ենթակա երևույթները։ Բայց չէէէ…. ի՜նչ դիտել, ի՜նչ բան. ավելի մեծ ամորձիքով մեկը կանգնում է սեղանին, թե՝ ստեղաց ավագ լաբորանտը ես եմ։ Էն մեկելը սփռոցը սրա ոտնատակից քաշում տապալում՝ ինքն է ելնում սեղանին։ Իրար կոկորդ են կրծում, իրար գլուխ են ճզմում, հարայհրոց, վայնասուն, Բարդուղիմեոսյան գիշեր, Առաջին համաշխարհային, Երկրորդ Հայրենական, Տամոժնի Սայուզ, Պարսից ծոց… Հեսա գալու են լաբորատորիայից սիկ... դուրս հրավիրեն՝ առաքելությունը հաջողությամբ քաքմեջ անելու պատճառով։

- Բարրրձզ, էս Մունդառնյուզ․էյեմի օֆիսն ա՞։
- Արա էդ շաուրմեն խաշ դառավ, յոթը ժամ ա սպասըմ էինք, էս ո՞ր էս, ա՛յ ջահել։
- Հոպար ջան, ի՞նչ շաուրմա… գորձի մամենդ ա, ասին ժուռնալիստ եք ման գալըմ։
- Վախ քու արա… շաուրմեն չի՞… արա սովաձ մեռանք… աղջի Վարդուշ, զանգի քֆրտի տրանց… Ազ, արի տենամ ինչացու ես, ով ես։ Ո՞ւրդու տղա ես։
- Ժողն եմ ավարտե։ Դե ավարտել, ոնց… երկու տարի սովորամ, էլի… Գորձ եմ ման գալըմ։
- Վարդուշ, անկետան բաց, գրի՝ բարձրագույն կրթությամբ։ Ազ, գրըմ-մրըմ ե՞ս։ Ի՞նչ ունես գրաձ։
- Պապայի թոշակի դիմումը ես եմ գրե։
- Վարդուշ, գրի՝ պաշտոնական լրատվության բաժին։ Ազ, կամբուդրից ո՞նց ես։
- Էդ լավ եմ, ձյաձ ջան, սայթ ունեմ ադնակլասնիկ տեղ։
- Ըհը, լավ ա... Վարդուշ, շաուրմանոց զանգի՞ր… ասա՝ օռռաշներ, շաուրմեն ղրգեք արա… Վարդուշ... բանը… գրի սոցցանցերի մոնիտորինգ։ Ազ, ֆոտո-մոտոյից հասկնում ե՞ս։
- Ձյաձ ջան, քվորս հարսնիքը նոկիայովս նենց էի նգարե, համարյա մոնտաժի մամենդ չելավ։ Փեսուս տված սաղ փողը ինձ պահիմ։
- Վարդուշ, մի հատ ֆոտոթղթակցի ժետոն տպա։ Ազ, նոկիադ վեկալ, գնա ռեպորտաժ արա, բեր։
- Ձյաձ ջան, մերսի գորձի պահով։ Բայց ի՞նչ բդի անեմ։
- Արա դե գնա տես ավարյա-մավարյա ուրդե կա… էն գազնոցի դքին, Բելաջոյի մոտ մեխ-մուխ լցրա կայնի, մի կես ժամվա մեջ ոնց էլ ըլնի իրար կհագնեն, նկարի բեր։ Տակը մի երկու ստատուս կխփես։  Վարդո՜ւշ, տղուն ստատուսների ցուցակը կտաս։ Էն սրտաճմլիկը։ Գյադա, ըտուց մեկը խփա տակը, դիր։
- Ջակոծ։ Հոպար ջան, մեկ էլ… բանը… փողի պահով էլի…
- Հա, դե պռեյսկուրանտը սենց ա, ա՛զ. ավարիան՝ 1000 դրամ, վնասվածքներով ավարյան՝ 2500 դրամ, մահվան ելքովը՝ պրեմիա 5000 դրամ։ Թե կարացար դիակը մոտիկից նգարես՝ 8200։ Ինքնասպանությունը՝ 8000։ Օդում բռնացնես՝ 12000։ 100 Լայքը՝ 10 դրամ։ 20 տոկոս՝ ատկատ։ Թղթաբանություն չկա, հարկ մարկ չես տալըմ։ Մատերիալը ուրիշին տվիր՝ ոտերդ կջարդեմ։ մեր սայթի պառոլը ուրիշին տվիր՝ կպիսկեմ։ Էս ա։ Շաուրման բերի՞ն, աղջի… Շաուրմա կուտե՞ս, ազ։
- Հա, ձյաձ ջան, մերսի։
- Վարդուշ, էս տղի աշխատավարձից 800 դրամ կպահես։ Ան, կեչուպ-մայոնեզով ա։ Սաղիդ ա վերաբերվըմ, կերեք, հելեք ռադ էլեք լայք հավքելու։ Իրիգուն 2000 լայք չելավ, կաշիներդ կքերթեմ։ Դառմայեդներ…

պիտակներ:

Իմ սրտի ուղեկից,
Իմ քաղաք՝ բախտակից...
Քո լոգոն ո՞վ պեղեց
Արխիվի «պադվալից».

Screen Shot 2013-10-05 at 5.49.36 AM

Մնացածը...Collapse )

Սույն վերլուծությամբ կփորձենք գաղտնազերծել «Շունն ու Կատուն» հեքիաթում կոդավորված ուղերձները, որոնք բանալիային նշանակություն ունեն հայ էթնոսի արդի պրոբլեմների վերհանման, խրթին աշխարհաքաղաքական իրավիճակներում ճիշտ կողմնորոշման և, ընդհանրապես, գոյատևման հարցերում։ Սա կարվի հեքիաթագիտական ուսմունքի լույսի ներքո, որը մոտակա տասնչորս երկարուձիգ տարիներին կոչված է փոխարինելու իր ավագ եղբորը՝ էպոսագիտությանը։

«Շուն ու Կատուն» գաղտնագրի միջոցով մեծն Թումանյանը երեքուկես տերաբայթ ինֆորմացիա է փոխանցել սերունդներին, որի մի չնչին մասի ապակոդավորումը հաջողվել է հեղինակին, ինչով էլ կիսվում ենք։

Հենց առաջին տողով․ «Ժամանակով Կատուն ճոն էր» Թումանյանը ներկայացնում է սլավոնական իմպերիալիզմի էությունը։ Ճոն - գլխարկ կարող հասկացությունը հետևյալ իմաստն ունի՝ գլուխ-գլխարկ-տանիք-«կռիշ»։ Գլուխը Հայաստանն է, գլխարկը՝ Ռուսաական իմպերիալիզմը, որը դարեր շարունակ Հայաստանի տանիքն է համարվում։

«Շունն էլ գըլխին գըդակ չուներ»

Չուներ, որովհետև շունը իր գործունեության վերջին շրջանում կորցրել էր գլխարկը և դրսևորում էր ակնհայտ անգլխարկ-եվրոպամետ դիրքորոշում։ Այս պնդումը հատկապես հիմնավորվում է հաջորդ կոդային երկտողում.

«Միայն, գիտեմ ոչ` որդիանց որդի,
Ճանկել էր մի գառան մորթի:»

մնացածը...Collapse )

Բաժանում...

- Հայաստան տղա, վեշերդ հավաքի, ռադ էղի, գնա…
- Եվրամիություն ջան, ազիզ ջան, բաց դուռը… էտը նի տո, ա չյոմ տի պադումալա… Սերս, բաց դուռը…
- Գնա կորի, սկածի՛նա, գնա Ռուսաստանիդ հետ կենակցի։ Նինավիժու…
- ԵՄո ջան, ԵՄուշկա ջան, բաց դուռը լրիվ բացատրեմ, կյանքս։ Խմած եմ էղել, Եվրոպուշկա ջան, նանարս…
- Ինձ նանար չասես, սրիկա, ալկա՝շ, գնա էդ լիրբ Ռուսաստանի հետ քաշ արի, Ղազախստանի հետ սաունա գնա… ես իմ կյանքի լավագույն տարիները քեզ նվիրեցի, ե՛ս, կույրս… կու՜յրս… իսկ դու, եսասե՛ր, հենց սկզբից գիտեի՜ր… ես նոր եմ հասկանու՜մ, սրիկա, դու իմ հետ էիր միայն իմ փողերի պատճառով… ես քո համար կթու կով էի… դե գնա էդ ռուս կովին հիմա կթի…
- Եվրամիություն ջան, ախր ո՞նց է լեզուդ պտտվում էդպիսի բաներ ասես… մոռացել ե՞ս ինչ օրեր ենք անցկացրել իրար հետ, մոռացել ե՞ս ինչ խոստումներ էիր շշնջում ականջիս… հիշում ե՞ս ինչքան ես հետս պարապել քննություններին։ Ախր ես ո՞նց կարող եմ ուրանալ… ախր… ախր ես սիրում եմ քեզ…
- Չհամարձակվե՛ս, սողո’ւն… չհամարձակվե՛ս սիրո անունը տալ մոտս… Գնա Ռուսաստանիդ սիրիր։ Ղազախստան ու Բելառուս լրբերիդ սիրիր։ Չքվիր իմ տնից… Ատում եմ...
Մնացածը...Collapse )

Գործակալը նորին մեծության՝
«ՄԻ-Վեցի» պարտկոմի քարտուղարը
Գործուղվեց մի տարով Հայաստան.
Դա Ջեյմս Բոնդն էր՝ գաղտնի գործակալը։

Եղսափետ երկրորդին Վինձորյան
Կաշառել էին հարուստ ազեռները.
Թող վառվեն գեհենում հավիտյան
Արցախյան կոնֆլիկտի լուզեռները...

Համոզել էին ղրկել Հայաստան
Լրտեսներ՝ փլուզեն էս երկիր։
Եվ Ջեյմս Բոնդը հայցեց ապաստան.
Ձևացավ պարսկահայ տարագիր։

Ագենտ Բոնդը՝ փութով անվարան,
Գործակալ ջուխտ զրո ու մի յոթ
Նախ գնեց հայերեն բառարան,
Ու լծվեց իր գործին՝ ոնց մի գ#%։

Մակիյաժ յուր դեմքին ապսպրեց,
Ամրացրեց ջուխտ կլոր ծիծիկներ,
«Վոլոչկովա» անուն կպցրեց
Ու ստացավ Տարոնից ծաղիկներ…

Երբ ջահել Մարգարյանը շրջվեց,
Կեղծ արտիստը ռուսաց բալետի
Տարոնի բաժակում կաթեցրեց
Մի քանի թունդ կաթիլ ցիանիդ։

Եվ սույնով նա իր կամք թելադրեց
Քաղաքի առաջին պաշտոնին.
Սարգսյան Նարեկին հրամայեց՝
Այլանդակ պռոեկտներ արտոնի։

Բայց հայոց ժողովուրդը հպարտ
Կուլ տվեց պռոեկտներն այդ սին,
Իր գենով կողահաստ ու անպարտ
Չավիրեց իր քաղաքը հին։

Եվ այնժամ գործակալը էն յոթ
Գաղտնաբառը կոտրեց պետական,
Իբեյից էդ լրտեսն անամոթ
Պատվիրեց թանկանոց պետքարան։

Բայց հայոց ժողովուրդը հպարտ
Գովերգեց զուգարան բերողին,
Իր գենով կողահաստ ու անպարտ
Փառք տվեց տուրիզմը սնողին։

Ու նորեն օխտներորդ էն լրտեսը
Ներկրեց մի տոննա ներկ կարմիր,
Նկարեց եզրագիծ էդ աղվեսը
Աբովյան փողոցից՝ Արաբկիր։

Ցուցանակ տնկացրեց Բոնդը Ջեյմս,
Որ մտնի մեր աղքատ, ծակ գրպանը,
Բայց մեր ազգը՝ հանդուրժող ու վսեմ
Փոխանցեց տանսերկու հազար դրամը։

Լրտես Բոնդը կարգին կատաղեց.
Պայթեցրեց Փակ Շուկան տրոտիլով,
Բայց հայ ազգը նորից զարմացրեց՝
Կռիսներից ազատում տոնելով։

Էստեղ Բոնդը գլուխը կորցրեց,
Թուլացավ շպիոնի զգոնությունը.
Յոնջլախ համայնքում հայհոյեց
Էդ քուչեն նայողի սրբությունը:

... ԴիԷյջԷլը Լոնդոն հասցրեց
Ցինկապատ մի սգո պարագա.
Սքոթլենդ Յարդը յուր տակը լցրեց,
Երբ ջոկեց, որ Ջեյմս Բոնդն էլ չկա:

Մռմռաց ազեռի հաստ քամակը,
Անիմաստ է սպառնալ մեր անձին.
Թող մեջքներս խրեն սուր դանակը.
Մենք ոչինչ չենք դնում մեր տանձին:

վերջին ամիսը

August 2014
S M T W T F S
     12
3456789
10111213141516
17181920212223
24252627282930
31      

պիտակներ

ռըսըսը

RSS Atom

հղումներ

Powered by LiveJournal.com