April 26th, 2010

super

Ջեք Թափանփսորիչը կամ ՀԱՄՈ-յի, անջնջելի հիշողությունների ու փչուկների մասին

“Libros blogus postus ovanitas,
Difficile est saturam non scribere…”
Plato

«Կարդացե՛ք օվանիտասի գրառումն այս,
տղեն չարչարվել, էսքան գրել ա…»
Պլատոն

 

Ընդհանրապես չեմ սիրում սարկազմով վերաբերվել ուրիշի արած աշխատանքին, հատկապես երբ համոզվածություն ունեմ, որ սիրով ու նվիրվածությամբ են արել: Բայց… Մի առիթով (առիթը մանրամասն կնկարագրեմ, քանի որ ձեզ էլ պետք կգա) անհրաժեշտություն առաջացավ վիստա փանջարենumoodchemarina) ու ՍԷ գրասենյակը (ով չհասկացավ՝ windows vista-ն և office 2007-ը) հայաֆիկացնել: Արեցի: Մեռա: Հետաքրքրեց, թե ինչպես է իրականացվել թարգմանությունը: Գտա սա: Մտա: Մեռա:

Բան չունեմ ասելու՝ փանջարի համար «միջերեսի փաթեթ ստեղծելն» իրոք բարդ ու անշնորհակալ գործ է: Բայց ավելի լավ կլիներ, որ էդ գործը լեզվագետներն անեին, ոչ թե համակարգչի մասնագետները (իսկ որ վերջիններս են զբաղվել դրանով, դուք էլ կհամոզվեք կարդալով մնացածը): Ամեն դեպքում ես իմ անտաղանդ հալով կարծում եմ էստեղ մի բան պիտի արվի, թե չէ Մաշտոցը, Աբովյան Խաչիկի ձեռը բռնած, էն մի ձեռքին էլ дружба եղան, կգա բոլորիս Пила 4 կանի:

Collapse )