June 23rd, 2010

tree

Մաքսատան գերիները կամ ինչպես աշխարհը փրկվեց միջուկային կոլլապսից

Սովորական մի օր էր, մեկը սովորական փոշոտ երևայան օրերից: Արարարտի ձյունաճերմակ գագաթը... շարունակությունն ըստ տեքստի... (c) raffi

ՊԱՏԿԵՐ Ա.

- էս կամերայի վսպիշկեն «տեսախցիկի լուսարձակ» գրե՞մ:

- Գրի:

- Էս ձեր մեմորի քարդերը ի՞նչ քարդեր են:

- Ութ գիգանոց:

- Էդքանի կոդ չունեմ:

- Բա ինչքանի՞ ունես:

- Չորսի: Մաքսային արժեքը՝ 135 դոլար:

- Մենք երեսունով ենք առել:

Մաքսավորի խորաթափանց, գերներազդող, մի խոսքով՝ ուշունցաբուխ հայացք...

- Վե՞րջ:

Ամեն մարդու՝ նույնիսկ կուսակցականի մարմնի վրա ճնշող երկու հարյուր տասնչորս կգ (գիտական փաստ) մթնոլորտային սյունը ծանրանում է կրկնակի: Մաքսավորի խորաթափանց, նոբելյանամրցանակակրի հայացքում հույսի շող ես որոնում:

- Վե՞րջ:

- Չէ (չէէէ, չէէէէ... արձագանքում է լսողական նյարդի նեյրոններում), մի թուղթ էլ ա պետք:

Collapse )

Circle.Am: Rating and Statistics for Armenian Web Resources
{ OVANITAS