December 14th, 2010

tree

Ճամփորդական նոթեր, կամ ուղևորություն դեպի անցյալ

Էն էի ասում, իմ համար հանգիստ քնած էի, մեկ էլ հեռախոսը զնգաց: Նայեմ՝ ծանոթ համար էր: Վերցրի՝ Բածկայի հարազատոտ ձայնն էր, բա թե. «Արա Օվանիտաս, մարդ էլ էս ազիզ օրով քնի... վեր կաց, արի քեզ մի լավ պատիվ տամ, քանի ընտրությունները չեն կայացել... մարդ ես, մեկ էլ տեսար չանցա՝ էդպես էլ արածդ հազարավոր լավությունների տակից էլ ո՞նց եմ դուրս գալու, որպես հասարակ մահկանացու»: Կամրադներիս ասեմ, որ իրեն ընդհանրապես չեմ թողնում հետս «արա»-յով խոսի, բայց դե բիձեն մի քիչ գինովցած էր, նեղված, դրա համար բերանս չբացիմ հիշեցնեմ իրանց խուտոռի հերոսի նկատմամբ խուժանական վերաբերմունքս, այլ հաջորդ օրը սուսուփուս տոմսս առա, եկա հասա էս հյուսիսային երկիրը:

Collapse )
Circle.Am: Rating and Statistics for Armenian Web Resources
{ OVANITAS